 |
Nosilac i pionir rukometne igre u Beogradu nesumnjivo je bila Crvena Zvezda. Taj rad i ljubav prema ovoj igri uskoro će doneti i prve uspehe.Na više turnira u zemlji i inostranstvu i kroz brojne prijateljske utakmice Crvena Zvezda je ostvarivala sve veće uspehe. U 1955 god. posle kvalifikacionih utakmica po republikama, na završnom turniru održanom u Beogradu, posle odustajanja nekih ekipa iz drugih republika, Crvena Zvezda je kroz dve utakmice odigrane sa Sarajevskom Mladom Bosnom, prvi put u svojoj istoriji postala prvak Jugoslavije.Crvena Zvezda je pobedila Mladu Bosnu u obe utakmice- prvu sa 17:6 i drugu sa 11:4. Vredi zabeležiti da su prema zvaničnim podacima iz Almanaha Rukometnog Saveza Jugoslavije tu prvu titulu prvaka države za Crvenu Zvezdu osvojili sledeći igrači: Milan Prvulović, Djorđe Vučinić, Aleksandar Dimitrić,Svetislav Stankić, Bogdan Cvijetić, Vladimir Milić, Mihajlo Marković i Nikola Vučković. Prva titula prvaka bila je novi zamajac u razvoju našeg kluba i rukometa uopšte. Vec sledeće 1956 god. Crvena Zvezda postize jos veće uspehe. Na turniru četvorice za titulu prvaka države koji je održan u Sarajevu u konkurenciji Mlade Bosne, Rabotničkog iz Skoplja i Mladosti iz Zagreba Crvena Zvezda osvaja prvo mesto a samim tim i titulu prvaka Jugoslavije za tu 1956 god. Iste godine Crvena Zvezda postaje i osvajač Rukometnog kupa Jugoslavije tako da naš klub u toj godini osvaja, kako se to popularno kaže--duplu krunu.
Najbolji igrač Crvene Zvezde i igračka perjanica kluba tih godina bio je Bogdan Cvijetić. Njegovo majstorstvo u igri sa rukometnom loptom plenilo je ljubitelje ovog sve popularnijeg sporta. Bogdan Cvijetić je sa jos dvojicom igrača Crvene Zvezde -Tomislavom Ragušem i Nikolom Vučkovićem sa reprezentacijom Jugoslavije 1958 god. učestvovao na Svetskom prvenstvu. Prvi put 1958 god. održano je ligaško prvenstvo Jugoslavije u rukometu. Formirana je Savezna rukometna liga sa 8 klubova po dvostrukom bod sistemu. Od tada pa nadalje, Crvena Zvezda je jedini klub u Srbiji koji je stalno igrao u najvišem rangu rukometnog takmičenja u našoj zemlji. Već u prvoj godini novog ligaškog takmičenja Crvena Zvezda je osvojila drugo mesto. Šezdesetih godina, i ako stalni prvoligaš, Klub nije uspeo da se održi u samom vrhu našeg rukometa, gde mu je ranije,nesumnjivo bilo mesto.
Crvena Zvezda uglavnom se nalazila na sredini prvoligaške tabele. Najbolji rezultat imala je 1965 i 1969 god. kada se plasirala na četvrto, odnosno na peto mesto u Saveznoj rukometnoj ligi. Klub je funkcionisao u oskudnim materijalnim uslovima,bile su česte promene trenera i slično. I u takvim uslovima Crvena Zvezda je imala nekoliko veoma poznatih igraca. Prvi period tih šezdesetih godina na golu Crvene Zvezde obeležio je bravuroznim odbranama Andrija Banjanin. Kao takav učestvovao je na dva Svetska prvenstva 1964 i 1967 god. Veliki borci koji su dugo i verno u tom razdoblju igrali za Crvenu Zvezdu bili su Sveta Ceramilac i nesto kasnije Rajko Lau. Krajem šezdesetih i u prvoj polovini sedamdesetih godina Crvena Zvezda je imala velikog rukometnog asa Milana Lazarevića.Posle Svetskog prvenstva 1970, Lazarević je na Olimpijskim igrama u Minhenu 1972 god. bljesnuo u punom sjaju. Može se slobodno reći da je Crvena Zvezda u tom razdoblju bila prepoznatljiva prvenstveno po Lazareviću i njegovim izvrsnim igrama naročito u dresu reprezentacije Jugoslavije. U prvenstvima Jugoslavije sedamdesetih godina , Crvena Zvezda je najbolje bila plasirana 1974 god. kada je osvojila četvrto mesto. Klub 1976 god. napušta veliki broj igrača i dolazi do bitnog zaokreta u radu i funkcionisanju. Posle Nikole Vučinića koji je bio dugogodisnji trener prvog tima za trenera dolazi Mihailo Obradović U toj i narednim godinama u Klub dolazi više mladih i perspektivnih igrača. Okosnicu tima čine Velibor Nenadić, Mladen Laković, Marković, Mihajlović i drugi na čelu sa prvom zvezdom tima i kasnije velikim asom našeg rukometa Jovicom Cvetkovićem.Sa visoko stručnim radom i uz nesumnjiv talenat igrača Crvena Zvezda je napravila nov kvalitetan skok u svom razvoju. To se ubrzo iskazalo i kroz rezultate. 1980 god. osvojeno je treće mesto u prvenstvu Jugoslavije a Jovica Cvetković i Velibor Nenadić učestvovali su na Olimpijskim igrama u Moskvi. Najuzbudljivije prvenstvo tih godina odigrano je 1983 god. Crvena Zvezda je bila glavni akter. Posle pobede u pretposlednjem kolu nad tada moćnom Metaloplastikom, naš tim nije uspeo u poslednjem kolu u Doboju i sa istim brojem bodova Metaloplastika je osvojila prvo mesto. Cvetkoviću Nenadiću, Lakoviću i drugima pod stručnim vodstvom Mikela Obradovića za malo je izmakla titula prvaka Jugoslavije. Cvetković je tih godina stalno osvajao titulu najboljeg strelca u šampionatima zemlje. Kruna njegove briljantne karijere je osvajanje titule prvaka sveta sa reprezentacijom Jugoslavije 1986 god. kada je u toj godini dobio sva sportska i društvena priznanja u Beogradu i u zemlji. Crvena Zvezda je te 1986 god. osvojila drugo mesto i kvalifikovala se po prvi put za Ligu šampiona.
Pored toga valja istaći da su dvojica igrača Crvene Zvezde Milan Kalina i Branko Štrbac na Olimpijskim igrama u Los Anđelesu 1984 god. sa reprezentacijom Jugoslavije osvojili zlatnu olimpijsku medalju. Veliki pozitivni zaokret u radu kluba tih godina bio je rad sa mlađim kategorijama.Angazovanjem Milana Valčića a kasnije i Nenada Darića osvojene su prve titule prvaka u istoriji Kluba u kadetskoj i omladinskoj konkurenciji. Omladinski prvak Srbije Crvena Zvezda je postala 1985 i 1988 god. da bi u istoj godini postala i omladinski prvak Jugoslavije. Predvodnik prvih uspeha Kluba u tim mlađim kategorijama bio je Igor Butulija koji je kao petnaestogodisnjak od strane trenera Milorada Milatovića uključen u prvi seniorski tim.
Odlaskom Cvetkovića,Nenadića,Lakovića i drugih igrača 1986 god. u inostranstvo, nastao je veoma složen period u razvoju Crvene Zvezde. Osloncem na vlastite snage i dodatnom selekcijom dovođenjem mladih Dejana Perića,Dragana Skrbića a nešto kasnije i Nenada Peruničića,pored Igora Butulije koji je ponikao u Crvenoj Zvezdi i bio nosilac igre i kapiten tima, stvara se moćan i perspektivan tim. Svi ovi igrači još kao omladinci postaju i seniorski reprezentativci Jugoslavije. U Crvenoj Zvezdi stasavaju,razvijaju se i stiču igracku afirmaciju. Kada je 1992 god. iz Banja Luke dosao i Aleksandar Knezević sve je izgledalo kao u najlepsim snovima. Sticajem nesrećnih okolnosti titula prvaka države te 1993 god.nije pripala Crvenoj Zvezdi nego Partizanu. Stižu sankcije i druge nedaće u zemlji tako tako da najbolji igrači Crvene Zvezde odlaze u inostranstvo. Ne treba zaboraviti da su upravo Perić, Butulija,Škrbić, Peruničić i Knežević deset i više godina bili okosnica u igri reprezentacije Jugoslavije i da je takvim radom u Crvenoj Zvezdi tih godina mnogo urađeno za naš rukomet.Ta sjajna generacija,naravno uz ostale reprezentativce iz drugih klubova,odmah posle sankcija,pružila je nezaboravne igre u onim čuvenim kvalifikacionim utakmicama sa Francuskom i Belorusijom u Beogradskom Pioniru i na samom Evropskom prvenstvu u Španiji. Odlaskom ovih igrača iz Crvene Zvezde mnoge stvari morale su da se rade iznova. Posle određene stagnacije,već 1995 god. pod stručnim rukovodstvom Ljube Obradovića, Klub je posle 39 god.osvojio rukometni Kup Jugoslavije. Tome su značajno doprineli Nebojša Jokić, Nenad Maksić Vladimir Petrić i drugi igrači. Bio je to sjajan uvod u sledeću još uspešniju 1996 god. Povratkom iz inostranstva Igora Butulije u svoj matični klub,zatim Gorana Stojanovića i dolaskom u naš klub Predraga Peruničića Crvena Zvezda je silno ojačana.Osvojena je, posle punih 40 god. ubedljivo titula prvaka Jugoslavije. Osvojen je i Kup,što znaci da je osvojena dupla kruna. Crvena Zvezda je bila prva u ligaskom delu takmičenja a to je potvrdila i u plej--ofu. U finalu pobeđen je Partizan u obe utakmice i na Banjici i u Pioniru.
Titula osvojena 1996 god. je prva ligaška titula u istoriji Kluba jer su ranije dve titule osvojene na turnirima. Finale Kupa je igrano sa Mornarom iz Bara i Crvena Zvezda je pobedila u obe utakmice, u Beogradu i u Baru. Iste ove, 1996 god. napravljen je, do tada, najveći uspeh na međunarodnom planu. Crvena Zvezda je stigla do polufinala Kupa Kupova Evrope . Eleminisana je tek od španske Teke koja je neposredno pre toga bila prvak Evrope. Nezaboravne su utakmice u prepunom Pioniru. Od ukupno 85 odigranih utakmica u toj sezoni Crvena Zvezda je izgubila samo šest. Igor Butulija je upravo u toj godini proglašen sportistom godine Sportskog Drustva Crvena Zvezda. Na listi novih reprezentativaca po prvi put nasli su se Milosavljević,Matić,Petrić i Vojinović itd. Pod stručnim rukovodstvom Ljube Obradovića bila je to, nesumnjivo, takmičarski ,najuspešnija godina u istoriji Kluba. Sledeće godine,sada pod stručnim rukovodstvom Jovice Cvetkovića, Crvena Zvezda je ponovo osvojila titulu prvaka. Titula je osvojena i 1998 god. a tada ponovo dolazi do stagnacije i promena u klubu. Treba reći da je u Klubu od 1999 do 2003 bilo više mladih i perspektivnih igrača. Posle značajnog zaokreta u Klubu i ponovnog dolaska Jovice Cvetkovića, uz izvesna igračka pojačanja superiorno su 2004 god. osvojeni prvenstvo i Kup to jest dupla kruna. Značajan udeo u tome imali su Nikcević, Kojić,Manojlović,Stojković, Vucković, Adzić,Stanić i drugi igrači od kojih su većina postali reprezentativci. Velika je zasluga Jovice Cvetkovića što je u jednom kritičnom, možda i sudbonosnom periodu za Klub, vratio Crvenu Zvezdu na njen pravi put. Duplom krunom u tom trenutku i drugim aktivnostima učinjen je veliki pozitivan stručni i organizacioni zaokret.
2006, 2007 i 2008 osvojene su nove titule prvaka.Pod stručnim rukovodstvom Vuka Roganovića,osvojena titula 2006 god.je poslednja u bivšoj zajedničkoj državi Srbija i Crna Gora. Istakli su se mladi igrači Petar Nenadić,Vladimir Perišić i veoma dobri Trivundža. Petar Nenadić je svojim nesumnjivo velikim talentom i izvrsnim igrama mnogo doprineo uspesima Crvene Zvezde. Titule osvojene 2007 i 2008 osvojene su u znaku povratka Nenada Maksića a potom i Nenada Peruničića. Nenad Peruničić je svojim velikim igračkim sposobnostima i iskustvom odlučujuće doprineo da titula u 2008 pripadne Crvenoj Zvezdi.Trofejnu karijeru u inostranim klubovima krunisao je titulom prvaka Srbije sa Crvenom Zvezdom.